This SlideShowPro photo gallery requires the Flash Player plugin and a web browser with JavaScript enabled.

Anutosh

DE WIJDSE WERELDEN VAN ANUTOSH

Anutosh


Als je de trap naar het atelier van Anutosh oploopt ruik je dat er hard gewerkt wordt, de geur van olieverf en paraffine drijft door de gangen. Een tiental werken staat klaar voor transport naar de overzichtstentoonstelling bij Hot Prospects / VODW in Leusden. Het atelier is ruim en zonnig, een rustpunt in de drukke stad. Geconcentreerd legt Anutosh de laatste hand aan een van de werken uit ‘Sacred Geometry’-serie.

Anutosh is een schilder van onze tijd, hij combineert in kleurpalet en verfstreek de snelheid en het ongrijpbare van graffiti en straatkunst met een verlangen naar spiritualiteit, harmonie en natuur. Met schijnbare vanzelfsprekendheid weet hij deze uitersten in zijn werk met elkaar in balans te brengen. Gedreven schildert hij een wijds en onbekend universum. Een wereld waarin de één een onbekende oerzee, een ander een uitvergrote microkosmos vol mysterieuze zwammen of een vreemd ver planetenstelsel zal zien. Anutosh kan zich vinden in al deze interpretaties. Zelf zegt hij erover: “Beeld-analogiëen vind ik spannend, er is een prachtige overeenkomst tussen het kijken naar de microkosmos door een microscoop en de kosmos door een telescoop. Het lijkt een soort wetmatigheid die je als een goddelijke eenheid zou kunnen omschrijven. Een soort gulden snede of een wetmatigheid die groter is dan de wetenschap.”

Al op zeer jonge leeftijd weet Anutosh dat hij kunstenaar wil worden. Tijdens zijn schooltijd op het atheneum maakt hij deel uit van de dan net opkomende hiphop - en graffiti scene. Na zijn eindexamen trekt hij met rugzak en schetsboek naar het verre oosten op zoek naar inspiratie en spiritualiteit. Een jaar lang trekt hij door India. De cultuur maar vooral de natuur raken hem, hij leert duiken en raakt geïnspireerd door de onderwaterwereld. Na India zwerft Anutosh door Azië om uiteindelijk in Japan neer te strijken. Zijn drie jaar durende zwerftocht door Azië eindigt met zijn aanmelding voor de academie voor beeldende kunst in Amsterdam.

In de oudere schilderijen spelen menselijke figuren nog een belangrijke rol, langzamerhand verschuift het onderwerp van de mens naar louter zijn aanwezigheid. De werken worden abstracter en amorfer. Grote organische wezens lijken als ruimteschepen sierlijk langzaam en vol drama door een wijds landschap te glijden. Door de suggestie van beweging en de afsnijding van de monumentale vormen wordt de illusie gewekt dat deze mysterieuze wereld zich ver buiten de doekrand uitstrekt. De schilderijen zijn vitaal, complex, prikkelen je zintuigen en dagen je uit je fantasie te gebruiken, dat maakt ze lekker om naar te kijken.Voor Anutosh zijn het echter vooral een verkenning van de elementaire schilderkunst en een zoektocht naar een eigen beeldtaal. Hij componeert met complementaire vormen en structuren. Hij speelt met kleur, penseelstreek, en texturen en probeert de kijker en zichzelf te verbazen.

Net als andere strijdbare jonge kunstenaars zoals Gé-Karel van der Sterren, Robert Zandvliet en Michael Raedecker gaat Anutosh pragmatisch om met het hem aangereikte kunsthistorisch erfgoed. De figuratie heeft in deze nieuwe schilderkunst bij veel schilders een belangrijke plek herovert maar meer nog dan om het verhaal gaat het hen om het schilderen zelf. Een mooie verfhuid, een rake verfstreek, verrassende materiaalkeuze en ongebruikelijke kleuren en vormen, worden weloverwogen met elkaar in balans gebracht. Zelf zegt Anutosh daarover: “Ik heb een enorme waardering voor het “alchemistenschap” bij een kunstenaar. Ik vind het heerlijk als collega’s voor mijn doek staan en zich afvragen ‘hoe heeft hij dat nou gemaakt’. Naast het schilderen in acryl en olieverf resulteert dit in het gebruik van ongebruikelijke materialen zoals paraffine en polyurethaan. Anutosh weet in zijn nieuwe werken meer te vertellen met minder, de beeldelementen zijn helderder en transparanter geworden. De tegenstelling tussen de industriële harde donkere matrijzen en organische vormen geschilderd in heldere transparante kleuren en paraffine geven een nog subtieler beeld. Zelf zegt Anutosh daarover: “Ik ben vooral bezig met de fundamenteel abstracte vraag, wordt het een goed schilderij, maak ik de juiste keuze. Mijn benadering is formeler, ik maak een schilderij van deze tijd maar ik maak het ook voor de eeuwigheid. Een goed schilderij nu moet over 20 jaar ook een goed schilderij zijn. Door de jaren heen wordt het werk volwassener, er komt minder ruis in het werk en ik kom tot een elementairdere beeldtaal. Mijn keuzes zijn steeds zorgvuldiger, het is net als bij Mondriaan een zoektocht naar logische stappen in een ontwikkeling.

Frank Welkenhuysen Kunsthistoricus en medeoprichter van hot prospects !